Wall of Champions: zo ontstond de bijnaam

De Wall of Champions in Montreal kreeg zijn naam tijdens de Grand Prix van Canada van 1999, toen Damon Hill, Michael Schumacher en Jacques Villeneuve in dezelfde race op exact dezelfde plek crashten bij de laatste chicane van het Circuit Gilles Villeneuve.

Daarmee veranderde een verraderlijke foutmarge in één middag in een vaste legende van de Formule 1. Hill was de eerste die eraan geloofde op ronde 14. Schumacher volgde later terwijl hij de race leidde, op ronde 29 of 30 volgens de verschillende bronnen, en vijf ronden daarna viel ook Villeneuve daar uit. Dat drie wereldkampioenen in één race door dezelfde muur werden uitgeschakeld, gaf de plek haar naam.

Die reputatie is niet alleen gebaseerd op toeval. De muur staat aan de uitgang van de snelle laatste chicane richting start-finish, na een lang recht stuk waarop de topsnelheid hoog ligt. Coureurs remmen er hard aan voor een snelle richtingsverandering, moeten de kerbs aanvallen en tegelijk de auto stabiel houden bij een blinde exit. De barrière staat op ongeveer twee meter van de baanrand en er is vrijwel geen uitloop. Een fout van millimeters is daar genoeg.

Hill vatte zijn crash destijds bondig samen. Damon Hill zei: “Ik verloor de controle over de auto en raakte de muur, meer is er niet van te maken.” Schumacher was al even duidelijk over zijn eigen fout. “Het was heel duidelijk mijn eigen vergissing”, zei hij. Villeneuve legde vooral uit hoe snel de grip daar verdwijnt zodra een auto iets te ver naar buiten komt. “Als je maar een beetje te wijd gaat, verlies je heel veel grip en dat geldt voor iedereen”, zei hij.

Sindsdien heeft de muur zijn naam alleen maar verder waargemaakt. Ook andere wereldkampioenen en grote namen kwamen er in de problemen, onder wie Sebastian Vettel en Jenson Button. Carlos Sainz raakte hem ook, Max Verstappen deed dat in een training, en volgens de samenvattingen werden later ook Oscar Piastri en Ollie Bearman door dezelfde plek verrast.

Dat is precies wat de Wall of Champions zo berucht maakt in racetermen. Het is geen bocht die rekening houdt met status, ervaring of palmares, maar een punt waar coureurs elke ronde op de limiet moeten opereren. Daarom keert de vraag in Canada elk jaar terug: wie komt er deze keer net een paar centimeter te ver naar buiten en betaalt daar onmiddellijk de prijs voor.