De nieuwe energiecontrole van de 2026-regels creëert onregelmatige, grote snelheidsverschillen tussen auto’s. In Suzuka leidde dat tot constante inhaal- en tegeninhaalacties en een zware crash. FIA, F1 en de teams hebben daarom een spoedoverleg gepland. In de slotfase zagen Lando Norris voor McLaren en Lewis Hamilton voor Mercedes het patroon het duidelijkst. Oliver Bearman kwam hard in aanraking met de gevolgen. Op het Suzuka Circuit kwamen de verschillen op rechte stukken scherp naar voren.
De oorzaak ligt in de combinatie van powerunit- en softwareregels. De systemen dwingen coureurs om afwisselend energie te oogsten of juist elektrische power in te zetten. Daarbij spelen vaste elementen een rol: de 350 kW ‘super-clip’ voor een korte piek in elektrisch vermogen, verplichte fases waarin het systeem afbouwt en herstelt, en een reset na gas loslaten. Zodra een auto moet oogsten, valt de snelheid op het rechte stuk plots terug. Een rivaal die op dat moment mag inzetten, komt dan met grote snelheid langszij. Als de rollen een bocht later omdraaien, volgt meteen een tegenaanval. Zo ontstaat een ritme van passeren en terugpakken dat niet voortkomt uit pure rijlijn of mechanische grip, maar uit softwaregestuurde energiestanden.
Op de baan gaf Suzuka een scherp beeld. De herhaalde wisselingen tussen Norris en Hamilton waren zichtbaar op elk lang recht stuk. Het leverde veel actie op, maar ook onrust en onvoorspelbaarheid in rempunten. Bij 130R werd een vertraging van meer dan 50 km/u gemeten wanneer een auto in een oogstfase viel. Onboardbeelden werden niet volledig getoond. Bearman crashte zwaar toen snelheidsverschillen elkaar kruisten. Het incident legde de veiligheidsgrens van dit model bloot.
De invloed reikt tot in de kwalificatie. Energiebeheer bepaalt nu de opbouw van een hele ronde. Coureurs rijden minder vaak volledig voluit, omdat ze de inzet en terugwinning over sectoren moeten plannen. Dat maakt een single-lap kwetsbaar. Een kleine afwijking in de energietiming kost meteen topsnelheid of tractie uit de bocht. In Suzuka lieten onboard en analyse van de pole-ronde zien hoe een perfecte fasering van inzetmomenten even doorslaggevend werd als het rempunt of de apex.
De reacties zijn fel. Meerdere coureurs, de GPDA en teams wijzen op sportieve aantasting van het racen en op veiligheidsrisico’s door onregelmatige snelheidsvallen. F1, de FIA en de teams bespreken daarom op korte termijn aanpassingen aan het systeem.
Oplossingen liggen niet voor het oprapen. Het verlagen of anders begrenzen van de 350 kW-piek kan het yo-yo-effect temperen, maar kan ook het inhalen bemoeilijken. Het versoepelen van beperkingen op terugwinning op rechte stukken kan de snelheidsvallen verkleinen, maar kan in verkeer weer tot andere schommelingen leiden. Het herwegen van de 50/50 power-split tussen brandstof en elektrisch verandert de balans over een ronde, wat kwalificatie kan helpen maar de race kan schaden. Elk voorstel raakt meerdere delen tegelijk. Een snelle, eenvoudige fix is er daarom niet.