Met een simulatie laat Toni Cuquerella zien dat het verlagen van enkele parameters van de power unit superclipping in Miami volledig kan wegnemen, zonder hardwareaanpassingen. De ingreep gaat wel ten koste van prestaties en raakt de architectuur van de aandrijflijn.
Cuquerella stelt vijf concrete wijzigingen voor. Verlaag de maximale positieve power van 350 kW naar 200 kW. Behoud de maximale harvesting op 350 kW. Breng de maximale energy recharge terug van 9 MJ naar 6 MJ. Halveer de slew-rate van 100 kW/s naar 50 kW/s. Verschuif de MGU-K/ICE-balans van 50/50 naar 36/64. Deze set begrenst de elektrische afgifte, houdt de terugwinning hoog en legt meer nadruk op de verbrandingsmotor.
Volgens de simulatie zou dit pakket superclipping op de lange rechte in Miami volledig elimineren. De auto bouwt dan minder elektrische piek op en spreidt de inzet over het rechte stuk. De topsnelheid vlak voor het rempunt zakt wel, van circa 338 km/u naar ongeveer 328 km/u. Over een ronde kost dat ongeveer 1,4 seconden. Het model laat dus een duidelijke ruil zien tussen stabiliteit in energiestromen en rondetijd.
Cuquerella benadrukt dat het voorstel geen directe wijzigingen aan hardware vereist. Teams hoeven geen nieuwe onderdelen te ontwerpen om de limieten te zetten of de verdeling tussen MGU-K en verbrandingsmotor te kiezen. De keerzijde zit in de opzet van de aandrijving. De maatregel impliceert een volledig herontwerp van de krachtbronarchitectuur. Software, energiestromen, koeling en besturing zouden daarop moeten worden ingericht. Een snelle invoering ligt daardoor niet voor de hand.
De oud-F1-ingenieur en huidige commentator plaatst dit idee in de bredere discussie over de nieuwe reglementen. Energiebeheer en lift-and-coast staan onder een vergrootglas, vooral op circuits met lange full-throttle passages zoals in Miami. Teams en fabrikanten zoeken naar manieren om superclipping te beperken zonder buiten de regels te treden. De door hem geschetste parameters tonen een route die binnen de kaders blijft, maar met duidelijke prestatiekosten.
Volgens de planning volgt op 9 april 2026 een vergadering over mogelijke aanpassingen aan het pakket. De simulatie van Cuquerella voedt dat gesprek met een concreet scenario. Minder maximale elektrische afgifte, stabiele harvesting en een verschuiving naar 36/64 tussen MGU-K en ICE nemen het verschijnsel op de lange rechte weg, maar drukken top en rondetijd. Het voorstel kadert de technische keuzes die voorliggen: comfort in energiemanagement tegenover pure snelheid, en dat zonder aan hardware te komen maar met gevolgen voor de manier waarop de hele power unit wordt ontworpen en aangestuurd.